CICHA IDENTYFIKACJA Z RODZICAMI

  1. Kiedy wyobrażałem sobie wizytę w szkole, myślałem, że dzieci chętnie powi­tają okazję krytykowania rodziców przed obcą osobą w ten pośredni i dość anonimowy sposób; zakładałem że większość opowie się przeciwko dominacji rodziców, a za wolnością, jeśli nie anarchią. Umiarkowany ton krytyk i granice wolności, które dzieci były skłonne zaak­ceptować, zrobiły na mnie duże wrażenie.Myślę, że warto jeszcze raz podkreślić, choć już o tym wspominałem wcześ­niej, że dzieci w miarę dorastania nie tylko czują i działają, ale czasami się źle zachowują, jak to bywa z dziećmi. W tym samym czasie po cichu identyfikują się ze swymi rodzicami. Obserwują te niewątpliwie ekscytujące zajęcia doros­łych: prowadzenie samochodu, pobieranie pieniędzy w bankach, chodzenie na przyjęcia. 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *